Schilderen lukt me inmiddels best aardig. Ik heb in de loop der jaren een eigen manier van werken ontwikkeld en ik weet steeds beter welke sfeer, kleuren en onderwerpen bij mij passen. Maar tegelijk loop ik ook regelmatig tegen mijn beperkingen aan.
Vooral bij figuren merk ik dat. Een landschap of een auto kan ik vaak redelijk naar mijn hand zetten, maar bij een mens luistert alles veel nauwer. Een hoofd dat net iets te groot is, een neus die niet helemaal klopt of een arm die verkeerd aansluit, kan meteen de hele figuur ongeloofwaardig maken. Maar ook bij auto’s luistert het soms best nauw om het karakter van een auto goed weer te geven of de stand van de wielen juist te hebben.
En juist daar zit voor mij de uitdaging.
Ik merk steeds meer dat ik beter moet leren tekenen. Niet omdat ik uiteindelijk zo exact en realistisch mogelijk wil schilderen, maar juist om daarna beter te kunnen vereenvoudigen. Als je weet hoe een figuur, hoofd of vorm werkelijk in elkaar zit, kun je volgens mij ook veel bewuster beslissen wat je weglaat en wat je juist moet behouden.
Bij schilders als Hillebrand Wijsmuller zie ik wat ik graag beter zou willen beheersen: met enkele spontane, maar rake penseelstreken een figuur neerzetten. Niet precies uitgewerkt en toch is er geen enkele twijfel over houding, beweging of aanwezigheid. Om zo te kunnen vereenvoudigen, moet je eerst heel goed begrijpen wat je weglaat.
Dat sluit ook aan bij de richting die ik met mijn schilderijen op wil. Ik wil niet steeds gedetailleerder gaan werken. Integendeel. Ik zoek juist naar een lossere manier van schilderen, met zichtbare penseelstreken en meer vrijheid. Maar die vrijheid werkt alleen als de basis klopt.
Daarom heb ik besloten me aan te melden bij de Vrije Academie Nunspeet. Vanaf september ga ik op donderdagavond lessen volgen bij Luuk Assema. Mijn belangrijkste doel is om mijn tekenvaardigheid te verbeteren en daarmee ook mijn schilderijen sterker te maken, vooral waar het gaat om figuren, verhoudingen en vorm. Luuk ken ik al een beetje. Eerder volgde ik bij hem aan de VAN een korte cursus bloemen schilderen. Dat beviel goed, dus ik ben benieuwd wat deze langere opleiding mij gaat brengen.
Ik zie het niet als een poging om mijn schilderstijl om te gooien. Eerder als een investering in de fundering. Beter leren kijken, beter begrijpen hoe vormen zijn opgebouwd en daardoor uiteindelijk met meer overtuiging durven weglaten. Misschien klinkt dat tegenstrijdig: beter leren tekenen om minder te hoeven tekenen. Maar juist dat lijkt me op dit moment een logische volgende stap.
Leuk Gert! Veel succes en vooral plezier!
Dank je wel, Barbara. Ik vind het best spannend maar heb er heel veen zin in.